زمینه و هدف: پراکسیداسیون لیپیدی به عنوان یک رویداد کلیدی در پیدایش آترواسکلروز مورد توجه قرار گرفته است. شواهد حاکی از آن است که تغییرات اکسیداتیو اسیدهای آمینه موجود در LDL منجر به تبدیل آن به شکل آتروژنیک شده که به وسیله ماکروفاژها برداشت می گردد. بنابراین کاهش تغییرات اکسیداتیو لیپوپروتئین ها از طریق افزایش ظرفیت آنتی اکسیدانی پلاسما می تواند روش موثری در جلوگیری از بیماری های قلبی عروقی باشد. هدف در این مطالعه بررسی اثرات آنتی اکسیدانی و آنتی آتروژنیک اسید آمینه ال- ایزولوسین در خرگوش های با کلسترول بالا بوده است.مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی تعداد 15 عدد خرگوش نر سفید انتخاب و به سه گروه پنج تایی (گروه های کنترل نرمال، کنترل پرکلسترول و پرکلسترول تحت درمان با اسید آمینه ایزولوسین) تقسیم شده و به مدت 5 هفته تحت رژیم های غذایی خاص قرار گرفتند. فاکتورهای بیوشیمیایی تری گلیسرید (TG)، کلسترول تام، لیپوپروتئین با دانسیته پایین (LDL-C)، لیپوپروتئین با دانسیته بالا (HDL-C)، ظرفیت آنتی اکسیدانی (AC)، مالون دی آلدئید (MDA) و دی ان های کونژوگه (CDS) در نمونه های خونی اندازه گیری گردید. بافت های شریان های کرونری نیز جدا شده و جهت ارزیابی بافت شناسی مورد بررسی قرار گرفتند.یافته ها: غلظت CDS پلاسما در گروه تحت درمان با ایزولوسین در مقایسه با گروه کنترل پرکلسترول کاهش داشت ولی این تفاوت معنی دار نبود. میزان کلسترول تام، LDL-C، HDL-C و AC پلاسما در گروه تحت درمان با ایزولوسین در مقایسه با گروه کنترل پرکلسترول افزایش نشان داد در حالی که میزان TG و MDA کاهش معنی داری داشت (p<0.05). اندازه نسبی رگه های چربی تشکیل شده در عروق کرونری گروه های تحت درمان با ایزولوسین نسبت به گروه کنترل پرکلسترول کاهش داشت (p<0.05).نتیجه گیری: نتایج به دست آمده نشان داد که اسیدآمینه ال- ایزولوسین با افزایش میزان ظرفیت آنتی اکسیدانی پلاسما و کاهش پراکسیداسیون لیپیدی از تشکیل رگه های چربی در حیوانات پرکلسترول ممانعت به عمل آورده است.

مقدمه: گزارش هایی مبنی بر خصوصیات آنتی دیابتیک ترکیب 4- هیدروکسی ایزولوسین وجود دارد، اما به هر حال معرفی این ترکیب به عنوان داروی جدید نیازمند اثبات کامل اثرات مفید آن در درمان بیماری دیابت و همچنین یافتن روش های مناسب تهیه مقدار کافی از آن می باشد تا انجام مطالعات in vivo امکان پذیر شود.هدف: این پژوهش به منظور جداسازی 4- هیدروکسی ایزولوسین از دانه شنبلیله و مقایسه مقادیر آن در دانه هایی که در نقاط مختلف این کشت شده بود، انجام شد. به علاوه اثر جوانه زدن دانه و یا اضافه کردن ایزولوسین (پیش ساز 4- هیدروکسی ایزولوسین) به دانه در هنگام آبیاری بر مقدار تحصیل 4- هیدروکسی ایزولوسین نیز از اهداف دیگر این مطالعه بود.روش بررسی: 4-هیدروکسی ایزولوسین با عبور عصاره آمینواسیدی دانه های شنبلیله از ستون های تعویض یونی و سلیکا ژل و سپس کریستاله کردن با متانول جداسازی شد. از دستگاه GC برای مقایسه محتوای 4- هیدروکسی ایزولوسین در عصاره دانه های گرفته شده از مناطق مختلف، عصاره دانه های جوانه زده و دانه های آبیاری شده با ایزولوسین استفاده شد.نتایج: دانه های مربوط به شمال شرقی ایران دارای مقادیر زیادی از این ماده است، به علاوه جوانه زدن دانه گیاه منجر به افزایش 2 برابری و اضافه کردن ایزولوسین منجر به افزایش 6 برابری در مقدار 4- هیدروکسی ایزولوسین تولیدی می شود.نتیجه گیری: یک روش ساده برای افزایش تحصیل 4- هیدروکسی ایزولوسین تا حدود 6 برابر، استفاده از دانه های جوانه زده شنبلیله است که با ایزولوسین تیمار شده اند.

زمینه: اسپوندیلولیستزیس دژنراتیو به طور شایعی در سطح ال 4/ ال 5 دیده می شود. به نظر می رسد ساکرالیزاسیون ال 5 فشار وارده بر این سطح را بیشتر می کند و این فشار بیشتر، تخریب و لغزش را افزایش می دهد. با این وجود، تاثیر ساکرالیزاسیون ال 5 بر متغیرهای رادیولوژیک اسپوندیلولیتزیس ال 4/ ال 5 تاکنون مطالعه نشده است. روش کار: در این مطالعه مقطعی تحلیلی، 78 بیمار با تشخیص اسپوندیلولیستزیس ال 4 ال 5 به دو گروه با(24 نفر) و بدون(54 نفر) ساکرالیزاسیون ال 5 تقسیم شدند. چهار معیار رادیولوژیک میزان سرخوردگی ال 4 روی ال 5 به درصد، جهت گیری مفصل ال 4 /ال5 به درجه، استیوآرتریت مفصل ال 4/ ال5 با معیار فوجی وارا (1-4) و دژنراسیون دیسک ال 4 ال 5 براساس تقسیم بندی فری من (1-5)، بین دو گروه ارزیابی و مقایسه شد. یافته ها: هیچ تفاوت آماری معنی داری بین دو گروه در درصد سرخوردگی(17/02 / 4/87 / 0/809 =P) جهت گیری مفصل (99/54 / 4/35 ± 56/23 / 0/642 =p) و استوارتریت مفصل (0/59± 43/3 / 0/37± 53/3 / 0/527 =p) و دژنراسیون دیسک (0/51± 4/50 / 0/61 ± 4/35 / 0/340 =p) مشاهده نشد. بحث و نتیجه گیری: نتایج نشان داد ساکرالیزاسیون ال 5 بسیار کمتر از میزانی که در مطالعات قبل تصور می شد بر متغیرهای رادیولوژیک در اسپوندیلولیستزیس دژنراتیو ال 4 / ال 5 تاثیر دارد. مطالعه ای با حجم نمونه بیشتر برای تعیین نقش ساکرالیزاسیون ال 5 در اسپوندیلولیستزیس دژنراتیو ال 4 / ال 5 نیاز است.

چکیده فارسی:دو زبان عربی و عبری از خانواده زبان های سامی هستند که ریشه های مشترک واژگانی و نحوی بسیاری با هم دارند. مطالعه تطبیقی ساختار دستوری و واژگانی هریک از این دو زبان، ما را در فهم بهتر و عمیق تر آن ها یاری می رساند. یکی از مسائل مورد مناقشه در نحو عربی، حرف تعریف «ال» است که از آن به «لام التعریف» تعبیر می کنند. نحویان درباره ساختار این حرف اتفاق نظر ندارند و در این مورد که آیا باید هر دو حرف «الف و لام» را حرف های اصلی تشکیل دهنده این کلمه دانست یا تنها یکی از آن دو اصلی است و دیگری زائد، اختلاف نظر دارند. نگارنده در این مقاله سعی دارد تا با بررسی تطبیقی بین حرف تعریف عربی «ال» و معادل عبری آن یعنی «הַל» (/hal/) به تصویر صحیحی از ساختار این حرف دست یابد و در خصوص زیادت و عدم زیادت الف و لام به نتیجه قابل اعتمادی برسد.   چکیده عربی:إن اللغتین العربیة والعبریة تعد ان من فصیلة اللغات السامیة ولهما جذور مشترکة کثیرة فی المفردات والترکیبات النحویة، فدراسة اللغتین بشکل مقارن تعین الباحثین علی استنتاج أحکام جدیدة أقرب من الواقع اللغوی. ویمکن أن نری هذا الاتجاه فی الدراسات اللغویة المعاصرة خصوصا بین المستشرقین الذین سبقوا المسلمین فی هذا الإطار. وقد تظهر قیمة هذا النوع من الدراسات فی البحث عن المسائل الخلافیة فی النحو العربی، فمن هذه المسائل اختلافهم فی أداة التعریف «ال» وتعیین الأصلی منها والزائد، فذهب بعضهم إلی أن حرف اللام هی الحرف الأصلی والهمزة أو الألف زائد، ومنهم من ذهب إلی خلافه، ومنهم من ذهب إلی أن الحرفین أصلیان. ولعل منشأ الخلاف هو کتابة حرف اللام وعدم النطق بها فی مثل: «الشمس»، وفی جانب آخر کتابة الهمزة وعدم النطق بها عند الوصل فی نحو: «والقمر»، فهذا الأمر یوهم زیادة حرف المحذوف وأصالة الأخری. فنحاول فی هذا المقال أن نعالج الموضوع من جهة جدیدة وأن نتعرض للمسألة من منظور اللسانیات وفقه اللغة المقارن، فندرس حرف تعریف فی العربیة بالنظر إلی معادلها العبری «הַל» (/hal/)، حتی ننتهی إلی إثبات الواقع اللغوی متجنبین الافتراضات النحویة البحتة.  

مقدمه: با وجود 20 سال مطالعه، هنوز هیچ مدرک جامعی مبنی بر تاثیر مکمل سازی کارنیتین بر بهبود یا افزایش عملکرد ورزشی در آزمودنی های سالم وجود ندارد. این مطالعه با هدف بررسی تاثیر مکمل سازی طولانی مدت ال - کارنیتین ال - تارتارات بر متابولیسم چربی انجام شد.روش: 28 دانشجوی پسر غیرورزشکار سالم در قالب دو گروه تجربی و کنترل، به ترتیب روزانه 3 گرم ال - کارنیتین ال - تارتارات و دارونما (لاکتوز) را برای مدت 21 روز مصرف نمودند. قبل و بعد از این دوره مکمل سازی، آزمودنی های دو گروه پروتکل ارگومتری هوازی یکنواخت استراند را روی چرخ کارسنج به مدت 20 دقیقه اجرا نمودند. بلافاصله پس از اتمام هر آزمون، نمونه گیری خون به منظور اندازه گیری اسیدچرب آزاد و تری گلیسرید و سایر متابولیت ها به عمل آمد. ضربان قلب استراحت و آزمون نیز اندازه گیری شدند. اطلاعات آماری به دست آمده از شرایط پیش و پس آزمون دو گروه در محیط نرم افزار SPSS نسخه 13 با هم مقایسه شدند.یافته ها: در گروه تجربی، تفاوت معنی داری در میزان متغیرهای اسیدچرب آزاد، تری گلیسرید، ضربان قلب استراحت و ورزش مشاهده نشد. متغیرهای وابسته در گروه کنترل نیز به واسطه مصرف دارونما تغییرات معنی داری نداشتند.نتیجه گیری: یافته های مطالعه حاضر نشان می دهد که 3 هفته مکمل سازی ال - کارنیتین ال - تارتارات بر متابولیسم چربی تاثیر نمی گذارد. به عبارت دیگر، مکمل سازی طولانی مدت ال - کارنیتین ال - تارتارات بر مصرف سوبسترا و عملکرد استقامتی در افراد سالم تاثیر نمی گذارد.

فهم درست روایات معصومان (ع) به عنوان مهم ترین رسالت حدیث پژوهان، تنها با نگاه همه جانبه به آن ها و با درنظرگرفتن اموری مانند تشکیل خانواده ی حدیثی، عرضه بر قرآن، درنظرداشتن سنن الهی، تجربیات بشری و. . . امکان پذیر است. بسیاری از خطاها و لغزش های معرفتی ناشی از نبود نگاه جامع به مجموعه منابع دینی (کتاب، سنت و عقل) است. این جستار با روش توصیفی تحلیلی و با تکیه بر منابع کتابخانه ای و بهره گیری از تجربیات بشری، بر آن است که فراز «إِذَا کَذَبَ الْ وُلَاةُ حُبِسَ الْ مَطَر» در یکی از روایات منسوب به حضرت علی بن موسی الرضا (ع) را بررسی کند. این حدیث که از نظر سندی معتبر ارزیابی می شود، دروغگویی حاکمان جامعه را یکی از عوامل نباریدن باران معرفی می کند. این نوشتار در پی آن است به این سؤال پاسخ دهد که چرا به خاطر گناه گروهی اندک، انسان ها و موجودات بسیاری که هیچ نقشی در آن گناه نداشته اند، باید مجازات شوند. آیا می توان افراد را به خاطر گناه دیگران مؤاخذه کرد؟ تحلیل این فقره از روایت با تشکیل خانواده ی حدیثی و عرضه بر قرآن، این نتیجه را به دست می دهد که هر کس مسئول رفتار خویش است و گناه کسی به پای کس دیگر نوشته نمی شود. بنابراین، اگر مردمی به خاطر گناه حاکمان دچار تنگنای معیشت می شوند، از آن جهت است که به وظیفه ی خود در برابر حاکمان عمل نکرده اند و با سکوت تأییدآمیز خود، در رفتار ناپسند آنان شریک هستند.

مقدمه: در مطالعه حاضر، اثرات ال-کارنیتین (LC) و استیل ال-کارنیتین (ALC) بر اندازه انفارکت ناشی از ایسکمی - پرفیوژن مجدد (I/R) مقایسه شدند.روش ها: موشهای صحرایی به 5 گروه تقسیم شده و بدنبال بیهوشی با پنتوباربیتال سدیم قلب آنها جدا شده و به دستگاه لانگندورف متصل گردید. موشهای گروه کنترل طی 30 دقیقه ایسکمی ناحیه ای و 120 دقیقه پرفیوژن مجدد محلول کربس معمولی و گروههای درمان، کربس حاوی غلظتهای 1.5 و3 mM  از داروی LC یا ALC دریافت داشتند. در انتهای پرفیوژن مجدد، نمونه ها به منظور تفکیک مناطق غیر ایسکمیک با اوانس بلو رنگ آمیزی شده و متعاقب انکوباسیون با تری فنیل تترازولیوم کلراید و ثابت کردن در فرمالین جهت تعیین اندازه انفارکت بروش پلانیمتری کامپیوتری بکار رفتند.یافته ها: اندازه انفارکت گروه کنترل 45.6±3.4 درصد بود اما در گروههای تحت درمان با غلظتهای 1.5 و LC 3 mM بترتیب به 26±4.5 (P<0.01) و 20±4 درصد کاهش یافت (P<0.001). در گروههای دریافت کننده ALC نیز کاهش معنی داری در اندازه انفارکت مشاهده شد بطوریکه غلظتهای 1.5 و  3 mMآن اندازه انفارکت را بترتیب به 23.8±4 (P<0.01) و 15.8±2.9 درصد کاهش دادند (P<0.001). مقایسه اثرات غلظتهای یکسان دو دارو تفاوت معنی داری نشان نداد (P>0.05). احتمالا در ایجاد اثرات محافظتی فوق، افزایش متابولیسم گلوکز، کاهش تجمع لاکتات، کاهش تولید متابولیتهای سمی اسیدهای چرب و حذف رادیکالهای آزاد دخیل باشند.نتیجه گیری: این مطالعه، اثرات محافظتی نسبتا یکسان LC و ALC بر علیه آسیب های ناشی از I/R در قلب ایزوله موش صحرایی را به صورت کاهش اندازه انفارکت نشان داد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.